Enerji Verimliliği

Sanayide Enerji Verimliliği
 
Ulusal Enerji Verimliliği Eylem Planının başlatıldığı 2017'de Sanayi sektörü, toplam nihai enerji kullanımının %37'sini (156 EJ) oluşturmaktaydı. Ülkemizde, nihai enerjinin yaklaşık üçte biri ve net elektriğin yaklaşık yarısı sanayi tarafından kullanılmaktadır.
Türkiye'nin sanayi sektörünün gelişmiş ülkelere göre daha yüksek olan enerji talebi; enerji verimliliği müdahaleleri, enerji maliyetlerindeki azalma ile sera gazı emisyonları için önemli fırsatlara işaret etmektedir. Enerji maliyetlerinin işletmeler üzerindeki ağır mali yükü ve rekabet gücü üzerindeki olumsuz etkileri enerji verimliliğini hem üreticiler hem de politika yapıcılar için yüksek öncelikli bir alan haline getirmektedir.
 
Türkiye'de halen yürürlükte olan Enerji Verimliliği Kanunu, yılda 1000 TEP eşdeğer enerji tüketen büyük endüstriyel işletmelerinin enerji yöneticisi istihdam etmesini, en az dört yılda bir enerji denetimi yapmasını ve 2023 yılına kadar TS EN ISO 50001 Enerji Yönetim Sistemi kurmasını gerektirmektedir. Verimlilik Artırma Projeleri ve Gönüllü Anlaşmalar gibi çeşitli destek mekanizmaları da mevcuttur.
‘11. Kalkınma Planı', sanayi dahil yaşamın her kesiminde enerji verimliliğinin önemini yinelemekte ve UEVEP’i desteklemektedir. Bu Eylem Planı kapsamında, 55 eylemden 7'si enerji verimliliğini artırmak için özellikle sanayi ve teknoloji sektörünü hedeflemektedir. 
 
Bu eylemler endüstriyel tesislerde kojenerasyon sistemlerini teşvik etmek; destek veya düşük faizli krediler yoluyla sektördeki enerji verimliliği projelerinin sayısını ve çeşitliliğini artırmak için destek sağlamak; her alt sektörde enerji yoğunluğunu en az % 10 azaltarak sanayide verimliliği artırmak; cihazlarda enerji verimliliği performans standartları ve çevre dostu tasarım, üretim, etiketleme sistemlerini uygulamak ve müktesebata uyum sağlamak; tasarruf potansiyeli yüksek olan sanayide 'Verimlilik Artırıcı Projeleri' desteklemek; sanayi enerji verimliliği envanteri ve sektörel kıyaslama raporları ile endüstri alt sektörlerinde önemli tasarruf potansiyeli olan önlemleri belirleyerek ve haritalandırarak sektördeki enerji tasarrufu potansiyelini belirlemek ve 'Gönüllü Anlaşmalar' planlarını sürdürmek ve iyileştirmek ve başarıyla tamamlanan bu anlaşmalardan elde edilen enerji ve parasal tasarrufları ölçmek olarak sıralanabilir. 
 
Üretim maliyetlerinin bir parçası olarak enerji maliyeti sektörden sektöre büyük farklılıklar göstermektedir ve enerji verimliliği, yüksek enerji maliyetleri olan sektörler için daha önemli hale gelmektedir. Enerji kullanımları konusunda bilinçli olan ve enerji verimliliğine değer veren şirketler genellikle enerji tüketimlerini fabrika, proses veya ekipman düzeyinde karşılaştırmakta ve enerji yönetim sistemlerini devreye almaktadır. Bu tür şirketler, bu mekanizmaları olmayan şirketlere kıyasla daha yüksek yıllık verimlilik sağlamaktadır. Bu noktada tesisin büyüklüğü ve ekipmanın yaşı da önemlidir. Çünkü daha büyük sermaye stoku olan küçük tesisler, daha yeni ekipmanlara sahip olanlardan daha az enerji tasarruflu olma eğilimindedir.
 
Kıyaslama (benchmarking) sanayide enerji verimliliğinin uygulanmasını izlemek için seçilmiş bir araçtır. Tesislerin performansını sektördeki en enerji verimli olanlarla karşılaştırmak için sıklıkla kullanılır. Kıyaslama aynı zamanda enerji verimliliği potansiyelleri hakkında değerli bilgiler sağlayabilir.
Mevcut en iyi teknolojilerin kullanılması şüphesiz bir şekilde bir üretim tesisinin enerji verimliliğini artıracaktır. Ancak yeni veya daha iyi teknolojilerin yüksek maliyeti, şirketleri daha verimli ve daha yeni teknolojilere yatırım yapmaktan alıkoyabilir. Vergi teşvikleri ve enerji verimliliği önlemlerine yönelik sübvansiyon programları gibi iyi tasarlanmış finansal araçlar, bu önlemlerin uygulanmasının artırılmasında ve sera gazı emisyonlarının azaltılmasında belirleyici bir rol oynayabilir.

 

 

Bu yayın Avrupa Birliği'nin mali desteği ile hazırlanmıştır. İçerik tamamiyle NIRAS IC Sp. z.o.o. sorumluluğu altındadır. Avrupa Birliği veya Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının görüşlerini yansıtmak zorunda değildir.